Step out of the box and into my truth: een holistische kijk op kinderziekten

“Disease is not something that attacks us.
It is something we create from within as a response to the world around us”
Dr. Bruce Lipton

10 minuten leestijd

Wat als kinderziekten niet zomaar infecties zijn, veroorzaakt door gevaarlijke indringers van buitenaf, maar eerder betekenisvolle ontwikkelingsfasen die ons lichaam, bewustzijn en ziel doormaken op het juiste moment?

Het vergt een gedachtesprong, I know,  en een openstellen voor andere kennis en misschien zelfs wel het herinneren van wat je diep van binnen al weet. Althans zo is dat bij mij gegaan. Hoewel ik nog niet de hele puzzel gelegd heb, en het beantwoorden van vragen altijd weer nieuwe vragen oproept, schrijf ik dit verhaal vanuit een innerlijk weten en niet zozeer vanuit een geloof. Laat me je meenemen op deze reis.

De intelligentie van lichaam en geest
Kinderziekten zoals mazelen, de waterpokken of de bof zijn geen willekeurige besmettingen, maar intelligente, getimede processen die passen bij de unieke ontwikkeling van een kind. Het lichaam activeert precies dat wat nodig is om verder te groeien, net zoals bomen in de lente uitlopen wanneer de tijd rijp is. En net als bomen, doen kinderen dit niet allemaal tegelijk.

Ik heb zelfs het idee dat een kinderziekte die doorgemaakt is in een ander/vorig leven, zich niet opnieuw hoeft te manifesteren. Mij is verteld dat ik in een vorig leven een kinderziekte heb doorgemaakt toen ik in een weeshuis opgroeide. Ik was schijnbaar erg ziek, maar heb mezelf hiervan genezen. De ziekte die bij de helderziende vriendin omhoog kwam was de bof. Toen herinnerde ik me dat mijn zusje en broertje als kind tegelijkertijd de bof hebben gehad (hilarische foto’s) en ik daar vrij van bleef. Het zou zomaar kunnen zijn dat mijn ziel deze ontwikkelingsstap al gemaakt had. Vanuit die gedachte hoefde ik de ziekte niet meer door te maken.

Exosomen

“What is being seen as viruses may actually be exosomes, produced by our own bodies to respond to illness, injury or a changed environment.” Dr. Andrew Kaufman

De traditionele opvatting dat virussen vijandige deeltjes zijn die van buitenaf onze cellen aanvallen, wordt steeds vaker bevraagd. Onderzoekers zoals dr. Andrew Kaufman en dr. Stefan Lanka stellen dat virussen in feite lichaamseigen exosomen zijn: kleine pakketjes RNA of DNA met een vetmembraan, uitgescheiden door cellen in reactie op stress, trauma of ter herstel. Ze zijn boodschappers, geen belagers. Deze exosomen worden aangemaakt en uitgescheiden om fysieke en emotionele gifstoffen te detoxen. Het zijn signalen in tijden van stress of regeneratie, en waarschuwen de omgeving als er een ziekmakende invloed is binnengedrongen in de cellen.

Deze visie sluit naadloos aan bij het idee dat symptomen niet tegen je werken, maar een betekenisvolle expressie van het lichaam dat probeert terug te keren naar balans. Voor mij klinkt dit niet alleen logisch, het voelt ook kloppend.

Kinderziekten als ontwikkelingsstap
Kinderziekten zoals mazelen, waterpokken of de bof zijn naar mijn weten geen gevechten tegen indringers, maar ontwikkelingssprongen waarin het lichaam zich opschoont, het immuunsysteem zich herschikt en het kind op fysiek, mentaal en zelfs spiritueel niveau groeit. We kennen allemaal de voorbeelden toch, dat ouders merken dat hun kind een sprong heeft gemaakt na het doormaken van een ziekte. Elke kinderziekte is sowieso een training voor het immuunsysteem.
Er zijn studies gedaan die een verband vonden tussen het doormaken van koortsige ziekten in de kindertijd en verschillende soorten kanker op latere leeftijd [1,2].
Complicaties komen eigenlijk alleen voor bij onderliggende gezondheidsproblemen/defecten of ondervoeding/tekorten aan essentiële voedingsstoffen.

Voorbeelden:
Mazelen als een doorbraak in het rijpen van het zenuwstelsel.
Waterpokken als reset voor het lymfatische systeem.
De bof als sprong naar relationele zelfstandigheid: afstand nemen van het oude ‘wij’ (ouderbinding) en een stap zetten naar een eigen “ik in relatie tot de ander”.
Kinkhoest als grensconflict en het vinden van eigen adem/ruimte.

Ik benadruk hierbij dat de voorbeelden hierboven geen absolute waarheden zijn. Het zijn perspectieven en zo zijn er meerdere. Ik vind het belangrijk dat je zelf gaat voelen wat klopt voor jou en jouw kind; welk perspectief je ook kiest van waaruit je meer holistisch naar ziekte kan kijken, maakt mij niet uit. Ook dat is een proces.

Vanuit zowel de antroposofie (Rudolf Steiner) als de kwantumvisie (Bruce Lipton, Nassim Haramein)  leeft het idee dat ziekte geen toeval is, maar een gerichte impuls voor groei en bewustwording. De ziel, het lichaam en het bewustzijn “weten” wanneer iets nodig is. 

Dit verklaart de mazelenfeestjes van vroeger: sommige kinderen resoneerden met de frequentie, ontvingen de impuls en ontwikkelden het ziektebeeld. Anderen waren er nog niet aan toe, of hadden die stap al gemaakt.

Quantumveld en het “aansteken” van anderen
Binnen Rupert Sheldrake’s theorie van morfogenetische velden en het kwantumfysische concept van quantumverstrengeling (entanglement) is het “besmetten” van een ander eigenlijk een proces van informatieoverdracht. Als een kind een groeistap maakt, kan een ander kind de impuls krijgen om door dezelfde transitie te gaan. Ook kan het oplossen van een conflict binnen een familie symptomen geven bij een ander familielid, bijvoorbeeld bij moeder en kind.

Voorbeeld ter illustratie: stel een moeder verwerkt een oud rouwproces. Haar dochter krijgt vlak daarna “onverklaarbare” koorts en huiduitslag. In plaats van een virusinfectie kan het ook het verwerkingsproces zijn van het kind van wat energetisch los is gekomen in het veld. Het lichaam reset zich met de symptomen en integreert de nieuwe informatie. Het lichaam van het kind herstructureert als het ware mee. Met mijn ervaring in familie-opstellingen weet ik inmiddels dat het zo werkt.

Ook bij collectieve ziekteprocessen wordt dit principe weerspiegeld. Besmetting bij collectieve ziekteprocessen kun je zien als resonantie op het niveau van energie, emotie en informatie, in plaats van fysieke overdracht van een ziekteverwekker.

Wanneer kinderen in een groep een soortgelijk conflict of transitieproces doormaken of aanhaken op een informatieveld dat vol zit met angst en stress, kan dit zich bij meerdere individuen gelijktijdig lichamelijk uiten — als een zogenaamd ‘besmettelijke’ ziekte. Maar wat er feitelijk gebeurt is dat ze resoneren op dezelfde frequentie (denk aan stemvorken of harten die synchroon gaan kloppen). Het morfische veld (Sheldrake) waar ze op aanhaken bevat een impuls die uitnodigt tot integratie of loslaten. De ziekteverschijnselen zijn lichamelijke uitdrukkingen van een gezamenlijke innerlijke verschuiving of opschoning.

Een kind op school krijgt koorts, en anderen volgen: niet door besmetting, maar doordat het veld uitnodigt tot rust, verwerking of groei – en die impuls wordt door sommige andere kinderen opgepikt.

“We are not individuals battling pathogens. We are communal beings expressing collective biology. Symptoms are not enemies; they are conversations.” Dr. Zach Bush

De besmettingsmythe
Dr. Thomas Cowan stelt in zijn boek ‘De besmettingmythe’, dat ik razend interessant vond om te lezen, dat virussen niet bestaan als pathogene, zichzelf-replicerende entiteiten die van mens op mens overgaan. In plaats daarvan introduceert hij een visie waarin ziekte wordt veroorzaakt door vergiftiging (toxines), stralingsveranderingen, emotionele conflicten en vooral informatievelden.

Cowan verwijst in zijn boek naar een beroemd experiment uit 1918 – 1919, uitgevoerd door de VS Navy. In dit experiment werden pogingen gedaan om de Spaanse griep over te dragen van zieke op gezonde personen. Zieke patiënten hoestten, niesden en spraken in het gezicht van gezonde vrijwilligers. Slijm en andere lichaamsvloeistoffen werden op verschillende manieren ingebracht (neusdruppels, keel, longen). Soms werden zelfs bloedtransfusies gegeven. Maar: niemand werd ziek. Geen van de gezonde vrijwilligers ontwikkelde griepverschijnselen. Er zijn dus andere factoren verantwoordelijk voor besmetting.

 Cowan vergelijkt biologische systemen met stemvorken: als één stemvork gaat trillen, gaan andere met dezelfde resonantiefrequentie ook trillen, zonder fysiek contact. In deze metafoor zijn symptomen geen infecties, maar resonantieverschijnselen die zich manifesteren bij mensen met een vergelijkbare frequentie, emotionele staat, of toxische belasting.

Een revolutionair experiment, voor het eerst uitgevoerd door Nobelprijswinnaar Luc Montagnier, toont aan dat biologische systemen zoals DNA, informatie overdragen via elektromagnetische velden, zelfs zonder direct fysiek contact. Toen ik deze informatie voor het eerst las in het hoofdstuk over resonantie, voelde ik in mijn hele wezen dat ik een sleuteltje gevonden had voor de verklaring van wat wij ziekten noemen en dan met name de besmettelijke ziekten.

De inzichten vanuit de Germaanse Geneeskunde

“What we call a disease might actually be the body’s wise attempt to return to wholeness.”
Charles Eisenstein

Een van mijn grootste inspiratiebronnen voor het ontdekken van het grotere plaatje van ziekten is de Germaanse Geneeskunde (GG). Binnen de GG worden de meeste ziekten als de herstelfasen na innerlijke conflicten of gebeurtenissen met een traumatische imprint gezien.

Bijvoorbeeld mazelen: dit wordt binnen de GG beschouwd als de herstelfase van een scheidingsconflict  (denk aan: moeder is ineens weg, of kind wordt naar de crèche of school gebracht en beleeft deze scheidingsmomenten als traumatisch). Zodra het kind zich weer veilig voelt, start de herstelfase — met uitslag en koorts. Mazelen is dus binnen dit gedachtegoed geen infectie van buitenaf, maar een biologische herordening na een innerlijke conflictresolutie.

Ook dit kan verklaren waarom niet alle kinderen ziek worden, zelfs niet na blootstelling: alleen kinderen die een scheidingsconflict hebben opgelost vertonen symptomen, die passen bij het ziektebeeld mazelen.

Ik zie waarheid in al deze alternatieve verklaringen voor kinderziekten: het kan een intelligente ontwikkelingsstap zijn die verloopt via resonantie, een herstelproces na conflictoplossing en een combinatie van bovengenoemde factoren die tezamen een ziektebeeld creëren. Hoe het ook zij, het werkt altijd vóór het kind.

Ik wil hier niet voorbij gaan aan het feit dat er kinderen overlijden aan de complicaties van kinderziekten. Het is tragisch als het zelfgenezend vermogen niet in staat is om complicaties te voorkomen en te doorstaan. Maar daar zijn altijd oorzaken voor aan te wijzen. Voor een aanzienlijk deel hebben wij als ouders hier invloed op, met onze welvaartsstandaard en de beschikbare kennis hoe we de gezondheid van onze kinderen kunnen ondersteunen en versterken, We kunnen zoveel meer dan we denken!

Voedingstekorten (bijv. tekort aan vitamine A en C) en onderliggende aandoeningen beïnvloeden de mate van uiting en de ernst van het verloop van de ziekte. Het zijn geen oorzaken op zich. Het ontgiften van toxische stoffen gaat doorgaans gepaard met ziekteverschijnselen, vooral wanneer deze stoffen nieuw zijn in de omgeving. Denk aan het grootschalige gebruik van het bestrijdingsmiddel DDT  aan het begin van de 20e eeuw, dat ook flink werd gesprayd om hoofdluis bij kinderen te bestrijden, en nieuwe elektromagnetische frequenties in onze leefomgeving. Ik sluit niet uit dat dit soms zelfs de hoofdveroorzaker van ziekte is geweest. Hier ben ik nog niet over uit, maar mettertijd zal ik daar, althans voor mezelf, meer helderheid over krijgen.

Wat is mijn bewijsvoering? Mijn innerlijk weten, dat steeds meer tot leven is gekomen en mijn belangrijkste richtingaanwijzer is. Ik heb de afgelopen 20 jaar zoveel kennis vergaard, kennis die puzzelstukjes bleken voor het grotere plaatje. Het is mijn waarheid en ik nodig jou ook uit om out of the box te denken en je eigen waarheid te vinden.

En tenslotte: hoe past vaccineren in dit plaatje?
Een hele goeie vraag. Eentje waar ik ook antwoord op ga geven. Voor mezelf weet ik het al. Nu nog helder communiceren aan jou, die dit leest.

Wil je meer weten over mijn kijk op kindervaccinaties en hoe je je kind gezond houdt in deze tijd?
Mijn e-book ‘Inzicht in kindervaccinaties’ vertelt je meer van dit alles.

Heb je nog vragen? Contact mij gerust via het contactformulier op mijn website.